NexGardSpectra.com

NEXGARD SPECTRA DLA PSÓW

Wszystko o NexGard Spectra
Wszystkie informacje o NexGard Spectra, które pomogą Ci podjąć dobrą zakupową decyzję.
NexGard Spectra to tabletki do żucia, które będą chronić Twojego psa przed wieloma pasożytami. Co powinieneś wiedzieć, zanim podasz swojemu pupilowi NexGard Spectra?

Co to jest NexGard Spectra?

NexGard Spectra to lek stosowany w celu ochrony przed pchłami, kleszczami, roztoczami, nicieniami i robakami jelitowymi u psów. Pomaga także kontrolować wtórne stany spowodowane przez pasożyty, w tym alergiczne pchle zapalenie skóry, nużycę i świerzbowca skórnego.

Ochrona przed

Pchły

Kleszcze

Nicienie

Robaki

Roztocza

5 zakresów wagowych

Nexgard Spectra extra small dogs 2-3.5 kg Nexgard Spectra small dogs 3.5-7.5 kg Nexgard Spectra medium dogs 7.5-15 kg Nexgard Spectra large dogs 15-30 kg Nexgard Spectra extra large dogs 30-60 kg
Waga psa (lbs) 4.5-8 8-16 16-33 33-66 66-130
Waga psa (kg) 2-3.5 3.5-7.5 7.5-15 15-30 30-60
Wielkość tabletki (g) 0.5 1 2 4 8
Afoksolaner (mg/tabletka) 9.4 18.8 37.5 75.0 150.0
Oksym milbemycyny (mg/tabletka) 1.9 3.8 7.5 15.0 30.0

Składniki aktywne

Każda tabletka zawiera 1.9% afoksolaneru i 0.4% oksymu milbemycyny.

Afoksolaner

Afoksolaner jest środkiem przeciwpasożytniczym o szerokim spektrum działania, stosowanym do zabijania zewnętrznych pasożytów, takich jak:

  • pchły
  • kleszcze

Afoksolaner jest wchłaniany do krwioobiegu i rozprowadzany po całym ciele, gdzie jest spożywany przez pasożyty podczas ich odżywiania się. Lek działa poprzez blokowanie transmisji sygnałów neuronowych, co powoduje ich porażenie i śmierć.

Zastosowanie Afoksolaneru w NexGard Spectra zostało zatwierdzone przez Europejską Agencję Leków oraz Australijski Urząd ds. Pestycydów i Weterynarii (APVMA) w 2015 r. Badanie w UE wykazało, że pojedyncze leczenie produktem NexGard Spectra zmniejszyło liczbę pcheł i kleszczy u psów o 95% i było skuteczne do 30 dni po podaniu.

 Oksym Milbemycyny

Oksym Milbemycyny jest środkiem pasożytobójczym i ektopasożytobójczym, co oznacza, że zabija zarówno pasożyty będące  wewnętrz, jak i na zewnątrz organizmu. Działa skutecznie na:

  • nicienie
  • robaki jelitowe
  • roztocza

Działa poprzez zakłócanie neurotransmisji glutaminianu, prowadząc do paraliżu i śmierci.

Dodanie Oksymu Milbemcyny do produktu NexGard zostało zatwierdzone przez Europejską Agencję Leków oraz Australijski Urząd ds. Pestycydów i Weterynarii (APVMA) w 2015 r. Badanie w UE wykazało, że podawanie NexGard Spectra zmniejszyło świerzbowca o 96-99% po jednej dawce, zapobiegło występowaniu nicieni u 100% psów, gdy podawano lek co miesiąc przez sześć miesięcy i był on tak samo skuteczny w leczeniu robaków jelitowych, jak inne aktywne składniki.

Vs inne marki

Nexgard Spectra Nexgard Bravecto Heartgard Trifexis
Pchły ✔️ ✔️ ✔️ ✔️
Kleszcze ✔️ ✔️ ✔️
Nicienie ✔️ ✔️ ✔️
Glisty ✔️ ✔️ ✔️
Tęgoryjce ✔️ ✔️ ✔️
Włosogłówki ✔️ ✔️
Roztocza ✔️ ✔️ ✔️
Dawkowanie Miesięcznie Miesięcznie Co 12 tygodni Miesięcznie Miesięcznie

Pasożyty

Niefortunnym faktem jest to, że prawie każdy pies zostaje dotknięty pasożytami w pewnym momencie swojego życia. Pasożyt to każdy organizm, który żyje wewnątrz innego organizmu i dla którego organizm ten (żywiciel) jest źródłem pożywienia. Pasożyty mogą być zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne, i mogą przybierać różne formy, ale wszystkie mają jedną wspólną cechę: powodują problemy zdrowotne lub wpływają na komfort życia Twojego psa.

Pchły

Nazwa naukowa: Ctenocephalides spp.

Pchły są jednym z najczęstszych pasożytów występujących na psach. Ugryzienia są nie tylko irytujące dla Twojego zwierzaka, ale mogą również powodować wiele chorób i stanów, w tym:

  • Alergiczne pchle zapalenie skóry
  • Tasiemca
  • Bartonellę/chorobę kociego pazura
  • Anemia

Występowanie i siedliska: Pchły są szeroko rozpowszechnione w Europie, obu Amerykach i Australii. W domu często można je znaleźć na dywanach, pościeli (w szczególności na legowisku dla psa) i na firankach. Na zewnątrz preferują obszary zacienione, ciepłe i wilgotne.

Cykl życia pchły

1) Jajo
Dorosła samica składa jaja partiami po 20 sztuk w sierści psa, zwykle produkując ich około 40 dziennie. Wylęganie jaj zajmuje 2-20 dni, w zależności od warunków.
2) Larwa
Larwy, które wyłaniają się z jaj, odżywiają się odchodami pcheł i inną znalezioną przez nie materią organiczną. Larwy pcheł są beznogie, białe i mają około 6 mm długości. Po 5-20 dniach larwy tworzą kokony.
3) Poczwarka
To ostatni etap, zanim pchły staną się dorosłe. Poczwarki pozostają w kokonach, dopóki warunki nie będą odpowiednie, czyli mogą tam bytować dnie, tygodnie, a nawet miesiące.
4) Postać dorosła
Gdy dorosła pchła wydostanie się z kokonu, będzie musiała pożywić się w ciągu kilku godzin, aby przeżyć. Po tym posiłku pchły zaczynają się rozmnażać, a samice mogą zacząć składać jaja w ciągu zaledwie kilku dni!

Objawy inwazji pcheł

Skąd wiesz, czy Twój pies ma pchły? Kuszącym uproszczeniem może być założenie, że jakiekolwiek swędzenie lub podrażnienie Twojego pupila jest spowodowane przez pchły. Istnieje kilka symptomów, które pomogą Ci ustalić, czy masz do czynienia z inwazją.
Notoryczne drapanie

Tak, może istnieć wiele powodów, dla których pies drapie się, tak jak u ludzi, których czasem coś zaswędzi. Ale jeśli zauważysz, że Twój pies notorycznie drapie się, być może czas poszukać pcheł - szczególnie jeśli Twój pies drapie się po pysku, szyi, ogonie i pachwinach.

Żywe pchły

Może to wydawać się oczywistą rzeczą do podkreślenia, ale tam, gdzie jest jedna pchła, będzie ich znacznie więcej. Jeśli zauważyłeś jedną, żywą, dorosłą pchłę na swoim psie lub w domu, możesz być pewien, że istnieją nie tylko inne dorosłe pchły, ale też setki lub tysiące jaj i larw.

"Czarny brudek"

Jest to grzeczna nazwa pchlego kału, który w rzeczywistości składa się z trawionej krwi Twojego zwierzaka. Możesz zobaczyć ten „brudek”, który wygląda jak drobno zmielony pieprz, na skórze Twojego pupila pod futrem, albo w jego legowisku i innych częściach domu.

Wypadanie sierści

Same pchły nie powodują wypadania sierści, ale ciągłe drapanie, gryzienie i lizanie w jednym miejscu może powodować wypadanie sierści psa. Najprawdopodobniej zobaczysz ubytki na nasadzie ogona, łopatkach lub wzdłuż tylnej części łap.

Podrażniona skóra

Sprawdź skórę wokół obszarów, w których drapie się Twój pies, a być może zobaczysz ślady samych ugryzień. Będą one wyglądać jak małe, czerwone guzki pod futrem. Jeśli u psa rozwija się wrażliwość na ślinę pcheł, jest to znane jako alergiczne pchle zapalenie skóry i może prowadzić do poważniejszych problemów.

Jasne dziąsła

U bardzo starych lub bardzo młodych psów utrata krwi spowodowana ugryzieniem pcheł może wystarczyć do wywołania anemii. Pchły mogą spożywać we krwi nawet 15-krotność ich masy ciała, a przy dużej inwazji pies traci znaczną ilość krwi.

Choroby przenoszone przez pchły

Alergiczne pchle zapalenie skóry

Wszystkie ugryzienia pcheł powodują pewne podrażnienia u zwierząt domowych, ale u psów może również rozwinąć szczególna wrażliwość na ślinę pcheł, znana jako alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS). Ta reakcja alergiczna jest odpowiedzią na specjalne białko ze śliny pcheł, które wstrzykuje się w skórę. Jeśli pies cierpi na APZS, nawet jedno ugryzienie pchły może powodować swędzenie przez wiele tygodni i sprawić, że Twój pupil będzie nieszczęśliwy.

Objawy: Swędzenie i dyskomfort są wczesnymi objawami APZS, ale ciągłe drapanie, lizanie i gryzienie będzie powodować kolejne problemy. Poszukaj wysypki lub wypukłych czerwonych guzków na skórze psa, obszarów krwawiących, plam na skórze, wypadającej sierści wokół dotkniętych obszarów lub jakichkolwiek oznak infekcji.

Tasiemiec

W przeciwieństwie do innych robaków jelitowych, tasiemiec przenoszony jest wtedy, gdy pies połknie pchłę zarażoną larwami tasiemca. Eliminując pchły, możesz zapobiec tasiemcowi, zanim zostanie on przeniesiony na psa. Jaja osiedlają się w jelicie, gdzie rosną przyczepione do wyściółki jelita.

Objawy: Tasiemiec zwykle nie jest szkodliwy, a pies nie będzie wykazywał żadnych objawów fizycznych, chociaż może stracić na wadze, jeśli infekcja jest szczególnie ostra. Najczęstszym objawem jest wylizywanie odbytu i jego okolic z powodu świądu wywoływanego wydostawaniem się pasożyta tą drogą.

Anemia

Chociaż niedokrwistość nie jest chorobą, jest to stan zdrowia, który może rozwinąć się w przypadku ciężkich inwazji pcheł. Anemia to stan fizyczny polegający na braku wystarczającej liczby czerwonych krwinek lub hemoglobiny we krwi. Niedokrwistość może być spowodowana wieloma czynnikami, ale utrata krwi z powodu ciągłych ugryzień pcheł jest jedną z nich, szczególnie u młodych lub starych psów.

Objawy: Najbardziej wyraźnym objawem niedokrwistości są jasnoróżowe, a nawet białawe dziąsła. Pies może jednak wykazywać oznaki zmęczenia, osłabienia i depresji. Chociaż objawy te są łagodne, stan Twojego pupila może być poważny, jeśli zostanie nieleczony.

Bartoneloza

Wywołana przez bakterię Bartonella jest to zakaźna choroba bakteryjna, która może wpływać na wiele zwierząt. U ludzi jest znana jako choroba kociego pazura, chociaż nie zawsze jest spowodowana zadrapaniem lub ugryzieniem przez kota. Choroba przenoszona jest na psy przez gryzące owady przenoszące bakterie, w tym pchły, kleszcze, wszy i muchy piaskowe.

Objawy: Nie wszystkie psy wykazują objawy choroby lub mają jedynie ich łagodną wersję. Niektóre mogą cierpieć z powodu tak rozległych objawów, jak ospałość, wymioty, gorączka, biegunka i kaszel, aż do powiększenia śledziony i wątroby oraz zapalenia węzłów chłonnych mięśni, serca i mózgu.

Kleszcze

NexGard Spectra został przetestowany jako skuteczny lek w walce z  kleszczami w różnych częściach świata. Ważne jest, aby być świadomym kleszczy w swojej lokalizacji, ponieważ różne kleszcze mogą być nosicielami wielu chorób. Porozmawiaj ze swoim weterynarzem o gatunkach kleszczy, które możesz spotkać w swojej okolicy.

If you find ticks on your dog, you can try to remove them yourself by following these instructions.

Na całym świecie

Kleszcz psi

Nazwa naukowa: Rhipicephalus sanguineus

Przenoszone choroby: Kleszcz psi, znany również jako brązowy kleszcz, jest dobrze znany z przenoszenia wielu chorób na całym świecie, w tym babeszjozy, erlichiozy, anaplazmozy i gorączki plamistej Gór Skalistych.

Występowanie i siedlisko: Występuje na całym świecie, ale zwykle w cieplejszym klimacie. Kleszcza tego często można znaleźć w budach lub w domu, w przeciwieństwie do innych kleszczy, które wolą bytować na zewnątrz.

Ameryka Północna

Kleszcz łąkowy
Nazwa naukowa: Dermacentor variableilis

Przenoszone choroby: Kleszcz łąkowy, znany również jako kleszcz bagienny, jest znanym przenosicielem gorączki plamistej Gór Skalistych i tularemii. Ugryzienie przez kleszcza może również spowodować paraliż u psów, ponieważ kleszcz uwalnia neurotoksyny podczas gryzienia.

Występowanie i siedlisko: Występuje w całej Ameryce Północnej. Kleszcz łąkowy  preferuje obszary trawiaste, często można go znaleźć w pobliżu lasów lub na szlakach turystycznych.

Kleszcz jeleni

Nazwa naukowa: Ixodes scapularis

Przenoszone choroby: Znany również jako kleszcz czarnogłowy, kleszcz jeleni jest głównym przenosicielem boreliozy w Stanach Zjednoczonych.

Występowanie i siedlisko: Występuje tylko we wschodniej części Ameryki Północnej. Kleszcz jeleni lubi jak zacienione, wilgotne siedliska, takie jak stosy drewna.

Kleszcz Amblyomma americanum
Nazwa naukowa: Amblyomma americanum

Przenoszone choroby: kleszcz Amblyomma americanum jest problematyczny nie tylko ze względu na choroby, które przenosi, ale również dlatego, że aktywnie poszukuje żywicieli. Kleszcz ten jest znanym wektorem erlichiozy i gorączki plamistej Gór Skalistych.

Występowanie i siedlisko: Można go znaleźć w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych i Meksyku. Kleszcz Amblyomma americanum preferuje leśne obszary z grubym runem.

Europa

Kleszcz łąkowy
Nazwa naukowa: Dermacentor reticulatus

Przenoszone choroby: Kleszcz łąkowy lub kleszcz bagienny jest znanym przenosicielem wielu chorób u zwierząt domowych, w tym babeszjozy, tularemii i gorączki Q.

Występowanie i siedlisko: Znaleźć go można w Europie kontynentalnej, zachodniej Azji i niektórych częściach Wielkiej Brytanii. Kleszcz łąkowy najczęściej zamieszkuje otwarte obszary trawiaste, ale można go również znaleźć w lasach i parkach.

Kleszcz pospolity
Nazwa naukowa: Ixodes ricinus

Przenoszone choroby: Kleszcz pospolity lub kleszcz pastwiskowy jest głównym wektorem boreliozy w Europie, a przenoszonej przez kleszcza jeleniego w obu Amerykach. Jest również znanym wektorem anaplazmozy.

Występowanie i siedlisko: Występuje w całej Europie, a także w części Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu. Kleszcz pospolity zamieszkuje obszary o gęstym podszyciu z wilgotną glebą.

Kleszcz jeżowy
Nazwa naukowa: Ixodes hexagonus

Przenoszone choroby: Kleszcz jeżowy przenosi boreliozę. Jest to jeden z najczęstszych kleszczy znajdowanych u zwierząt domowych w Europie.

Występowanie siedlisko: Występuje w całej zachodniej Europie, ale znany jest z tego, że żyje daleko na wschód aż do Syberii. Kleszcz ten występuje wszędzie tam, gdzie są jeże i ich gniazda, tj. w ogrodach, parkach i żywopłotach.

Australia

Australijski kleszcz paraliżujący
Nazwa naukowa: Ixodes holocyclus

Przenoszone choroby: Najbardziej problematycznym aspektem tego kleszcza nie są choroby, jakie on przenosi, ale jego samo ugryzienie. Żerujący na zwierzęciu kleszcz, wstrzykuje neurotoksyny, które prowadzą do paraliżu, a często śmierci. Te kleszcze są również nosicielami gorączki Q i gorączki plamistej.

Występowanie i siedlisko: wyłącznie Australia. Można znaleźć tego kleszcza w odległości 20 km od wschodniego wybrzeża, szczególnie na obszarach lasów deszczowych.

Azja

Azjatycki kleszcz długonogi
Nazwa naukowa: Haemaphysalis longicornis

Przenoszone choroby: Azjatycki kleszcz długonogi żywi się głównie bydłem i znany jest również jako kleszcz bydlęcy, ale wiadomo, że żywi się też mniejszymi zwierzętami, w tym psami. Może przenosić babeszjozę i erlichiozę, a także powodować niedokrwistość.

Występowanie i siedlisko: Występuje głównie w regionie Azji i Pacyfiku, w tym w Japonii, Korei, Chinach, Australii, Nowej Zelandii i na Hawajach. Azjatycki kleszcz długonogi żyje blisko ziemi w ciepłych, osłoniętych miejscach.

Cykl życia kleszcza

1) Jajo

Samica kleszcza zwykle wraca na ziemię, aby złożyć jaja, choć niektóre pozostają na żywicielu, składając gdziekolwiek od 1 000 do 18 000 jaj. Samice kleszcza giną po złożeniu jaj.

2) Larwa

Z jaj wylęgają się sześcionożne larwy. Po wykluciu kleszcz będzie potrzebował posiłku z krwi na każdym etapie rozwoju.

3) Nimfa

Larwa linieje i zamienia się w ośmionogą nimfę, która wygląda jak dorosły kleszcz tylko mniejszy. Ponownie kleszcz taki wymaga pożywić się  krwią, ale nimfy często nie żywią się zimą.

4) Postać dorosła

Po ostatnim linieniu kleszcz wyłania się jako postać dorosła i będzie on szukał dużej wielkości żywiciela. Po zaabsorbowaniu kleszcz znajdzie partnera. Samce kleszczy często giną po godach.

Choroby przenoszone przez kleszcze

Borelioza

Borelioza jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych chorób przenoszonych przez kleszcze na świecie i może powodować wiele mylących i długotrwałych problemów zdrowotnych. Choroba jest wywoływana przez bakterie znane jako Borrelia burgdorferi  i jest przenoszona na psy (i inne zwierzęta, również na ludzi) przez ugryzienie zainfekowanego kleszcza. W zależności od części świata różne kleszcze są nosicielami tej bakterii, ale najczęstszymi wektorami jest kleszcz jeleni, kleszcz pospolity i kleszcz jeżowy.

Objawy: Zwykle obejmują zapalenie stawów, powodujące ból i kulawiznę, które często mogą nawracać sporadycznie przez lata po początkowej infekcji. Inne typowe objawy to gorączka, utrata apetytu, odwodnienie i letarg. W skrajnych przypadkach borelioza może prowadzić do niewydolności nerek.

Gorączka plamista Gór Skalistych

Kiedyś występowała głównie w Stanach Zjednoczonych, gorączka plamista Gór Skalistych  obecnie stanowi ryzyko dla psów w Kanadzie, Meksyku i Ameryce Południowej. Podobnie jak inne choroby przenoszone przez kleszcze,  jest faktycznie wywoływana przez bakterię, w tym przypadku Rickettsia rickettsia  Głównym nosicielem gorączki plamistej Gór Skalistych jest kleszcz psi, chociaż przypisano przenoszenie tej choroby również kleszczowi łąkowemu i kleszczowi Amblyomma americanum. Gorączka plamista Gór Skalistych wpływa na układ nerwowy i może być śmiertelna, jeśli nie jest leczona zarówno u psów, jak i u ludzi.

Objawy: We wczesnych stadiach objawy obejmują gorączkę, a następnie utratę apetytu, letarg, zapalenie stawów, obrzęk węzłów chłonnych, ból brzucha, biegunkę i wymioty. Nieleczona może rozwinąć głębokie czerwone plamy w jamie ustnej i oczach spowodowane krwawieniem wewnętrznym.

Babeszjoza

Ta infekcja jest spowodowana obecnością pasożyta Babesia we krwi i jest przenoszona, gdy zakażona krew jednego zwierzęcia dostanie się do krwiobiegu drugiego. U psów najczęstszą metodą przeniesienia jest ugryzienie przez kleszcza, ale babeszjozę można również przekazać poprzez ugryzienie od zarażonych psów, transfuzję krwi lub od  matki na szczenięta  w macicy. Głównymi nosicielami pasożyta jest kleszcz psi, kleszcz łąkowy i azjatycki kleszcz długonogi.

Symptoms: Symptoms are due to both the infection, and the anemia that it causes. Dogs will present with loss of energy, loss of appetite, pale gums, fever, weight loss and discolored urine and stools. In acute cases dogs will have an enlarged spleen and swollen lymph nodes.

Erlichioza

Istnieje kilka szczepów bakterii, które powodują tę chorobę, ale najczęściej spotykaną u psów jest Ehrlichia canis. Pozostałe szczepy, choć spokrewnione, powodują inne choroby kliniczne. Erlichioza jest przenoszona wyłącznie przez ugryzienie przez kleszcza, przy czym najczęstszymi wektorami są kleszcz psi, kleszcz  Amblyomma americanum i azjatycki kluszcz długonogi.
Choroba atakuje białe krwinki i ma zwykle cięższy przebieg u owczarków niemieckich i dobermanów.

Symptoms: In the acute phase, the disease will cause fever, breathing problems, bleeding, weight loss and swollen lymph nodes. At the subclinical level, the dog has no symptoms but the disease will continue to progress. At the chronic stage symptoms include anemia, hemorrhages, neurological symptoms and swollen limbs.

Tularemia

Tularemia, znana również jako „gorączka zajęcza”, jest chorobą bakteryjną dotykającą wiele różnych zwierząt, w tym psy. Chociaż może być przenoszona na wiele sposobów, w tym poprzez spożywanie zakażonych zwierząt (takich jak króliki) lub picie zainfekowanej wody, ugryzienia przez kleszcze są najczęstszym sposobem jej przenoszenia. Obejmuje to ugryzienia przez kleszcze łąkowe (Dermacentor variableilis) i kleszcze łąkowe (Dermacentor reticulatus). Chociaż tularemia dotyka psy rzadziej niż inne zwierzęta, może być śmiertelna, jeśli nie zostanie wcześnie zaleczona.

Objawy: Obejmuje nagłą, wysoką gorączkę, letarg i utratę apetytu. Inne objawy infekcji obejmują ból brzucha, żółtaczkę, powiększenie wątroby i śledziony, a nawet niewydolność narządów.

Anaplazmoza

Jest to infekcja spowodowana przez jeden z dwóch szczepów bakterii, Anaplasma phagocytophilum i Anaplasma platys . A. phagocytophilum jest znacznie bardziej powszechny, ale możliwe jest zakażenie obydwoma szczepami jednocześnie. Zakażenie przenoszone Zakażenie przenoszone jest przez ugryzienie kleszcza pospolitego, kleszcza psiego lub kleszcza jeleniego. Kleszcz musi być przyczepiony na 24 godziny, aby przenieść bakterie.

Objawy: Zwykle rozwijają się w ciągu 1-7 dni i obejmują gorączkę, utratę apetytu, brak energii, ból stawów, wymioty, biegunkę, problemy z oddychaniem, kaszel i drgawki. Zakażenie  powoduje zmniejszenie liczby płytek krwi, co może powodować powstawanie siniaków lub niewyjaśnione krwawienie.

Kleszczowe zapalenie mózgu

Kleszczowe zapalenie mózgu (KZM) jest infekcją wirusową, która atakuje ośrodkowy układ nerwowy. Wcześniej znane tylko w Europie kontynentalnej i niektórych częściach Azji, teraz obecne także  w Wielkiej Brytanii. Wirus ma wiele szczepów odnoszących się do rodzaju kleszcza, który go przenosi. Te kleszcze to kleszcz pospolity i kleszcz tajgowy.

Objawy: Obejmują gorączkę, utratę koordynacji, drżenie, drgawki i porażenie. Objawy są często postępujące i mogą prowadzić do śmierci.

Hemoplazmoza

Wcześniej znana jako hemobartoneloza, hemoplazmoza jest pasożytniczą infekcją krwi, która dotyka zarówno psy, jak i koty. Chorobę u psów powodują dwa różne gatunki bakterii: Mycoplasma haemocanis i Candidatus Mycoplasma haematoparvum. Hemoplazmoza może być przenoszona zarówno przez pchły, jak i kleszcze.

Symptoms: Symptoms of the disease can be mild, but can still lead to death if the infection is left untreated and reaches the spleen. Early signs include loss of appetite, pale gums, depression and fever.

Gorączka Q

Klinicznie znana jako Coxiellosis, gorączka Q jest chorobą wywoływaną przez bakterie Coxiella burnetii. Oprócz psów narażone są też inne zwierzęta, w tym na owce i bydło, co oznacza, że psy w gospodarstwach rolnych są bardziej narażone na zachorowanie. Gorączka Q Jest wysoce zakaźna, przenoszona zarówno przez ugryzienia kleszczy, jak i ich kał kleszczy. Może zostać przeniesiona na człowieka.

Objawy: Objawy mogą potrwać do miesiąca, a często są bardzo niespecyficzne. Wczesne objawy obejmują depresję, letarg, gorączkę i drgawki. Inne objawy mogą obejmować martwe oszczenione pieski lub urodzone z deformacjami.

Nicienie

Nazwa naukowa: Dirofilaria immitis

Nicienie u psa są przyczyną choroby o nazwie dirofilarioza. Choroba ta jest bardzo poważna i może być śmiertelna u psów. Nicienie rozprzestrzeniają się poprzez ukąszenia komarów. Larwy dostają się do ciała pupila wraz ze śliną komara. W organizmie żywiciela larwy przemieniają się w dorosłe osobniki, powodując uszkodzenie serca, płuc i naczyń krwionośnych. Nicienie nie mogą być przenoszone bezpośrednio z psa na psa.

Cykl życia nicieni

1) Mikrofilaria

Są to mikroskopijne larwy, które istnieją we krwi zainfekowanego żywiciela. Kiedy komar żeruje na żywicielu, zostają one zassane z krwią.

2) Larwa infekcyjna

Zassane z krwią mikrofilarie rozwijają się do postaci larw infekcyjnych. Zwykle zajmuje to około 2 tygodni. Te larwy infekcyjne są następnie przenoszone na nowego żywiciela, gdy komar go ukąsi.

3) Postać dorosła

Kiedy larwy znajdą się w ciele psa, dostają się one następnie do tkanek, Przechodząc w stronę serca, dojrzewają.  Tutaj zamieszkują w tętnicach płucnych, gdzie wytwarzają mikrofilarie.

Robaki

Robaki u psów są dość powszechnym problemem, ale to nie znaczy, że należy je ignorować. Objawy mogą wahać się od łagodnych lub nawet nieistniejących, aż po dramatyczne i zagrażające życiu. Może to utrudnić ich zdiagnozowanie, dlatego ważne jest to, aby zdawać sobie sprawę z różnych rodzajów robaków i powodowanych przez nie problemów. NexGard Spectra został zatwierdzony jako skuteczny środek przeciwko czterem głównym gatunkom robaków: glistom, tęgoryjcom, włosogłówkom i nicieniom płucnym.

Glisty

Nazwa naukowa: Toxocara canis i Toxascaris leonina

Glista jest najczęściej występującym pasożytem jelitowym u psów. Nieleczona może powodować wymioty, biegunkę, utratę masy ciała, wzdęcia i matową sierść. Glisty rozprzestrzeniają się w glebie zanieczyszczonej odchodami i mogą być łatwo przenoszone na ludzi.

Tęgoryjce

Nazwa naukowa: Ancylostoma caninum

Podobnie jak inne robaki,  tęgoryjce żyją w jelitach Twojego psa, gdzie przyczepiają się do błony śluzowej i żywią się krwią. Powoduje to utratę krwi, co może szczególnie dotknąć stare lub bardzo młode psy. Inne objawy to blade dziąsła (z powodu niedokrwistości), spłowiała sierść, letarg, utrata masy ciała i kaszel. W przypadku przeniesienia tęgoryjców przez skórę pies może mieć na niej swędzące, czerwone zmiany. Tęgoryjce są przenoszone z karmiących suk na szczenięta, w bezpośrednim kontakcie lub przez połknięcie zarażonych zwierząt, takich jak karaluchy.

Włosogłówki

Nazwa naukowa: Trichuris vulpis

Włosogłówki są najczęściej przenoszone przez połknięcie ziemi, która zawiera ich jaja. Następnie jaja wykluwają się w jelicie cienkim, a potem pasożyty przedostają się do jelita grubego, aby się wyżywić. Łagodne przypadki mogą nie powodować objawów, ale poważne infekcje mogą doprowadzić do krwawej biegunki, utraty masy ciała i niedokrwistości.

Nicienie płucne

Nazwa naukowa: Angiostrongylus vasorum

Jak sama nazwa wskazuje, nicienie płucne wpływają na pracę płuc, chociaż wykorzystują też serce przez część swojego cyklu życia. W przeciwieństwie do innych robaków, tych pasożytów nie da się przenieść bezpośrednio z psa na psa. Większość psów zaraża się tymi pasożytami przez połknięcie ślimaka zarażonego larwami nicieni płucnych. Objawy nicieni płucnych obejmują duszności, kaszel lub niechęć do ćwiczeń. Nieleczone nicienie płucne mogą zagrażać życiu.

Cykl życia robaka jelitowego

1) Jajo

Jaja są wydalane wraz z odchodami psa. W środowisku jaja rozwijają się i stają się zakaźne. Są one następnie spożywane przez psy lub inne zwierzęta, takie jak myszy lub karaluchy.

2) Larwa

Wewnątrz żywiciela z jaj wykluwają się larwy. Te larwy przedostając się przez ciało przekształcają się w dorosłych osobników, gdy docierają do jelit. Tęgoryjce rozwijają się w larwy poza żywicielem i przedostają się do ciała przez skórę.

3) Postać dorosła

Dorosły robak znajduje się w jelicie grubym lub jelicie cienkim (w zależności od rodzaju robaka), gdzie żywi się i składa jaja. Niektóre gatunki mogą składać nawet 200 000 jaj dziennie.

Roztocza

Roztocza są bardzo częstym problemem dla psów na całym świecie, głównie dlatego, że są wysoce zaraźliwe. Te małe stworzenia - zwykle o długości zaledwie milimetra - żyją na skórze, gdzie powodują podrażnienia, swędzenie i infekcje.

Nużeniec psi

Nazwa naukowa: Demodex canis

Nużeniec psi może prowadzić do rozwoju świerzbu demodektycznego, który powoduje zmiany skórne, infekcje i wypadanie włosów.

Świerzbowiec drążący psi

Nazwa naukowa: Sarcoptes scabiei var. psi

Sarcoptes scabiei var. canis jest roztoczem odpowiedzialnym za świerzb, wysoce zakaźną chorobę skóry, która powoduje intensywne swędzenie i podrażnienie, często prowadząc do wypadania sierści.

Roztocza uszne

Nazwa naukowa: Otodectes cynotis

Roztocza uszne zwykle nie są poważne, ale ciągłe drapanie przez psa może prowadzić do stanu zapalnego lub uszkodzenia przewodu słuchowego.

Cykl życia roztocza

1) Jajo

W zależności od gatunku roztocza składają jaja bezpośrednio na żywicielu lub w ściółce żywiciela. Może to być na mieszkach włosowych lub pod skórą, jaja wylęgają się w ciągu 3-6 dni.

2) Larwa

Larwy wyłaniające się z jaj mają sześć nóg i zwykle czołgają się po skórze żywiciela, aby kontynuować rozwój. Niektóre gatunki przechodzą dwa etapy larwalne.

3) Nimfa

Nimfa jest podobna do larwy, ale ma osiem nóg. Na tym etapie niektóre nimfy dostają się pod skórę, podczas gdy inne pozostają na jej powierzchni. Ponownie niektóre roztocza mają dwa stadia nimfalne.

4) Postać dorosła

Po ostatecznym linieniu jako nimfa roztocza stają się w pełni rozwiniętą postacią dorosłą. Na tym etapie są w stanie kopulować. Samice roztoczy nie składają wielu jaj w porównaniu z innymi pasożytami, ale wskaźnik przeżycia jest wysoki.

Objawy świerzbu i roztoczy

Świerzb to ogólny termin określający każdą chorobę skóry, która powstaje, gdy zostaje ona zarażona roztoczami. Każdy roztocz ma inny sposób, w jaki wpływa na psa, ale istnieje wiele podobnych objawów.
Swędzenie i zaczerwienienie

W przypadku nużycy jest to spowodowane reakcją układu odpornościowego, która prowadzi do stanu zapalnego skóry. W przypadku świerzbowca drążącego psiego, swędzenie jest spowodowane przez roztocza, które dostają się pod skórę. Roztocza uszne powodują podrażnienie w uszach.

Wypadanie sierści

Tam, gdzie wystąpiło swędzenie i powstał stan zapalny skóry, może wystąpić utrata sierści. Zazwyczaj dzieje się to na pysku, tułowiu i nogach lub bardziej ogólnie sierść wypada na całym ciele.

Rany lub strupy

Nadmierne drapanie może pozostawić czerwone rany lub strupy na skórze psa. Należy je odpowiednio leczyć, aby nie narażać ich na infekcje wtórne.

Drżenie lub drapanie uszu

Dzieje się tak tylko w przypadku roztoczy ucha. Chociaż może się to wydawać nieszkodliwym objawem, nadmierne drapanie lub drżenie może prowadzić do pękania naczyń krwionośnych w uszach, co powoduje obrzęk i ból.

Efekty uboczne

Działania niepożądane występują rzadko, ale mogą obejmować wymioty, biegunkę, utratę apetytu, swędzenie i senność. W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić drgawki. Większość działań niepożądanych ma charakter krótkotrwały i ustępuje bez leczenia. Stosuj ostrożnie u psów z padaczką lub napadami drgawkowymi.

Przedawkowanie może wystąpić podczas podawania mniejszym psom tabletek przeznaczonych dla większych psów. Jeśli podejrzewasz, że Twój pies miał przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z weterynarzem.

Środki ostrożności

When storing or administering NexGard Spectra, it is important that you:

  • Keep the chews in the blister pack until required
  • Keep out of reach of children and animals
  • Store away from light
  • Store below 30℃/86℉ (room temperature)
  • Wash hands after use
  • Wrap empty packet in paper before placing in the garbage

Nasza recenzja

Historycznie najskuteczniejszym sposobem uzyskania miesięcznej ochrony przed pchłami i kleszczami było leczenie miejscowe. Chociaż z pewnością ono działa, nie jest pozbawione wad. Oryginalny NexGard stał się popularny jako jeden z pierwszych środków doustnych zapewniających długotrwałą ochronę przed pasożytami zewnętrznymi. NexGard Spectra idzie o krok dalej, traktując wewnętrzne pasożyty tą samą dawką doustną, dlatego warto wziąć go pod uwagę.

Aby ta recenzja była tak dokładna, jak to tylko możliwe, kupiliśmy 3 paczki 30-60 kg.

Zobacz i poczuj

Opakowanie wygląda podobnie do produktów innych marek, z datami ważności z tyłu i numerem partii na dole. Możesz sprawdzić autentyczność produktu, weryfikując numer partii na stronie internetowej Merial.
Z przodu
Z tyłu
Na poniższym zdjęciu zauważysz, że tabletka ma prostokątny kształt. Tylko tabletka dla bardzo małych psów (2-3.5 kg) ma okrągły kształt. Wszystkie są dobrze zapakowane w blister.

Tabletka jest na tyle plastyczna, że pies może ją żuć bez rozpadania się. Ma również wyraźny zapach mięsa, co powinno zachęcić każdego psa (mojego zachęciło!) do zjedzenia jej.

Opakowanie blistrowe
Rozmiar tabletki

Plusy

  • Miesięczna ochrona przed pasożytami wewnętrznymi i zewnętrznymi
  • Brak ryzyka reakcji skórnych jak w przypadku miejscowych leków
  • Brak pozostałości, które mogą powodować ryzyko dla dzieci lub innych zwierząt domowych
  • Psy mogą pływać lub kąpać się natychmiast po zjedzeniu tabletki
  • Tabletka do żucia jest dobra dla psów, które nie lubią połykać tabletek

Minusy

  • Nie można go stosować u psów hodowlanych i ciężarnych, ponieważ nie został przetestowany jako bezpieczny
  • Nie można podawać kotom
  • Nie leczy tasiemca
  • Pchły i kleszcze muszą ugryźć psa, aby środek na nie zadziałał. Nadal istnieje więc szansa, że mogą przenosić choroby
  • Niektóre psy mogą nie lubić smaku

FAQs

Czym różni się NexGard Spectra od NexGard?

NexGard Spectra zawiera dodatkowy składnik aktywny, milbemycynę oksymową, która zapewnia ochronę przed dirofilarią i innymi pasożytami jelitowymi. Oryginalny NexGard chroni tylko przed pchłami i kleszczami.

Czy mogę podawać NexGard Spectra szczeniakom?

NexGard Spectra jest bezpieczny do stosowania u szczeniąt od 8 tygodnia życia, pod warunkiem, że ich waga wynosi co najmniej 2 kg (4.4 funta).

Czy mogę podawać NexGard Spectra ciężarnym sukom?

Bezpieczne stosowanie NexGard Spectra nie zostało zbadane u suk w ciąży lub karmiących. Aby uzyskać alternatywną kontrolę pasożytów, porozmawiaj z weterynarzem.

Czy mogę podać NexGard Spectra mojemu kotowi?

NexGard Spectra został zaprojektowany specjalnie dla psów i nie powinien być podawany kotom, innym zwierzętom ani ludziom.

Gdzie kupić

Porównaliśmy wiele sklepów internetowych, a poniżej przedstawiamy 3 najlepsze.
petcircle petbarn
Wynik ⭐⭐⭐⭐⭐
5/5
⭐⭐⭐
3/5
⭐⭐
2/5
Cena NexGard Spectra Od $35.95 Od $49.59 Od $66.99
Bezpłatna wysyłka na całym świecie ✔️
Czas wysyłki 3-7 dni roboczych 14-20 dni roboczych 10-15 dni roboczych
Opcja automatycznej dostawy ✔️ ✔️ ✔️
Przyjmuje zwrot ✔️ ✔️ ✔️
Wsparcie 24/7 ✔️
Szeroka gama produktów ✔️ ✔️ ✔️
Program lojalnościowy ✔️ ✔️
Przyjazna dla użytkownika witryna sklepowa ✔️ ✔️ ✔️
Wielojęzyczny sklep ✔️
Opinie klientów 5/5
1,123 opinii
3.2/5
1,212 opinii
2.5/5
393 opinii
Kup teraz Kup teraz Kup teraz

Opinie klientów

Czy Twój pies próbował już NexGard Spectra? Opowiedz nam o swoich wrażeniach.